De euforie over het voetbal is inmiddels wat bezonken en het onbelangrijke is opeens weer belangrijk. Onbelangrijke dingen zoals de verkeerde maatregelen in de gezondheidszorg, de economische crisis, de olie milieuramp en de dreigende grote werkeloosheid. We moeten opeens nieuwe gespreksonderwerpen vinden, want we kunnen niet meer discussiëren over die ene fantastische goal of die bal die nét voorlangs ging. Wat ik zal missen is dat iedereen op straat opeens aardiger tegen elkaar doet na een gewonnen wedstrijd van Oranje. Maar het is nu voorbij. Het Duitse orakel Paul is inmiddels als calamar verdwenen in de Spaanse paella. Het vreemde dagelijkse schouwspel op TV van wat oudere mannen die wat mopperend keuvelen, her en der wat beledigen, waarbij je de sigaarlucht door de kijkbuis tegemoet komt, met daaromheen allemaal mensen die kennelijk geïnteresseerd zijn in het gekeuvel: het is voorbij. Sportverslaggevers die laten zien hoe goed ze het wel niet kunnen vinden met de spelers van Oranje moeten terug naar het saaie Hilversum waar ze de bezuinigingsplannen voor hun omroep moeten gaan verwerken. ‘Wat hebben wij toch goed gespeeld in Zuid Afrika!’ zei een mij onbekende man opeens tegen mij. ‘Jullie?’ zei ik. ‘Ik heb helemaal niemand met zo’n bierbuikje en dunne ongespierde beentjes zien spelen. Sinds wanneer stellen ze schildpadden met luciferbeentjes en een navelbreuk tijdens een wereldkampioenschap voetbal op?’ Ik had het verkeerd begrepen, zei de man. ‘Hoezo dan? Zijn die jongens familie? Horen ze tot jouw vriendenkring? Beschouwen ze jou ook als wij en deel jij in de premie die ze opgestreken hebben?’ Dat bleek allemaal niet het geval. Rare manier van praten, denk ik dan maar. In Frankrijk heeft niemand het erover dat ‘we’ in de eerste ronde uitgeschakeld zijn. Het weigeren te trainen maar vooral het staken zoals de voetballers dat deden, moet de staakgrage Fransen toch wel aanspreken. Maar nee hoor. Er is nu zelfs een actie opgezet met het verzoek dat de spelers hun complete WK gages doneren aan arme amateurclubs. Wat er gebeurde met de Franse spelers is volstrekt vergelijkbaar met de bankiers aan wie we de bankencrisis te danken hebben. Ze werden overbetaald. Arrogantie was de hoofdmoot met verlies van ethisch normbesef en ze hebben het contact met de gewone wereld verloren. Ze weigerden handtekeningen uit te delen aan fans die twee jaar spaargeld hadden besteed om hun helden te zien en toe te juichen. Scandaleux! Gelukkig zijn onze Oranje jongens veel leuker! Gauw een koninklijk lintje voor het balletje trappen.